Πολυνέρι Τρικάλων

Μηνύματα

Shannan - 17/12/2017 - 23:33

kominkikozy

ypigyhi - 17/12/2017 - 04:13

como fazer para ganhar massa muscular mais rapido na academia

etihu - 16/12/2017 - 15:24

życzenia na nowy rok

akunun - 16/12/2017 - 12:05

Zdobądź więcej info

inomev - 16/12/2017 - 06:26

mój blog

The shoutbox is unavailable to non-members

Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 20 επισκέπτες και κανένα μέλος

Φόρμα Σύνδεσης

 

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο, 28 Μαΐου 2011, με απόλυτη επιτυχία, για δεύτερη συνεχή χρονιά, η πεζοπορία από τη θέση «Σίμ(ου)» μέχρι το Πολυνέρι.

Έντεκα άτομα, νέοι, μεσήλικες και ηλικιωμένοι, από Τρίκαλα, Αθήνα και Αγχίαλο, συναντηθήκαμε στις 8.15΄ το πρωί απέναντι από το σημείο, που παλιά ήταν το χάνι «Σίμ(ου)», με σκοπό να ανακαλύψουμε και να ακολουθήσουμε το

μονοπάτι, που εξυπηρετούσε τους κατοίκους του Πολυνερίου και των γειτονικών χωριών, όταν δεν υπήρχε αυτοκινητόδρομος, για να φτάσουν στο πλησιέστερο κέντρο ανεφοδιασμού, την Πύλη.


Σε ανάμνηση εκείνης της δύσκολης και κοπιαστικής πορείας των παλαιότερων και γενικότερα των προγόνων μας (διαβάστε σχετικά εδώ http://www.polineri.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=131:l-r&catid=40:2009-05-11-16-06-50&Itemid=71)καθιερώθηκε από τους Συλλόγους Αποδήμων Πολυνεριτών Τρικάλων και Βόλου και με έξοδά τους, να γίνεται ένα οδοιπορικό κάθε Άνοιξη, αρχής γενομένης από το 2010.

Το φετινό μας οδοιπορικό ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς, αφού ξημέρωσε μια θαυμάσια μέρα, μετά από βροχερό καιρό δυο ημερών. Το ηθικό της παρέας ανεβασμένο, με διάθεση να αντιμετωπίσουμε την όποια δυσκολία.

Ξεκινήσαμε στις 8.30΄. Κατεβήκαμε στο ποτάμι, που είχε αρκετό νερό, και προχωρήσαμε να βρούμε κάποιο πέρασμα. Δύσκολο. Τελικά, με ευρεσιτεχνίες, τα καταφέραμε να περάσουμε απέναντι. Προχωρήσαμε προς τη θέση «Σίμ(ου)» ψάχνοντας να βρούμε το παλιό μονοπάτι. Τα χόρτα θέριεψαν παντού και ήταν γεμάτα δροσιά. Τα πόδια μας μούσκεψαν γρήγορα, αλλά το αντιμετωπίσαμε με χιούμορ. Το μονοπάτι βρέθηκε και ένας της παρέας, σε σταθερά σημεία, σχημάτιζε με σπρέι ένα βέλος που έδειχνε την κατεύθυνση του μονοπατιού. Κάποιες φορές ήταν δυσδιάκριτο και το χάναμε, αλλά το βρίσκαμε πάλι. Ανεβήκαμε έτσι, με κάποιες ολιγόλεπτες στάσεις, την ανηφόρα και φτάσαμε στη «Λέουσα», στο ψηλότερο σημείο της διαδρομής.

Ψάξαμε για το ανάθεμα που παλιά υπήρχε εκεί, αλλά δεν υπήρχε πια. Το ανάθεμα ήταν ένας σωρός από πέτρες, που σχηματίστηκε, κατά την παράδοση, από τους διαβάτες, οι οποίοι έριχναν πέτρες, σαν κατάρα, να μην ξανασυμβεί το κακό που κάποτε έγινε εκεί: πέθανε ένα ανδρόγυνο από το κρύο.


Κατηφορίσαμε προς το Βαλκάνο. Βρήκαμε κρύο νερό και ξεδιψάσαμε. Στη θέση «Καμάγκι», σε ένα ξέφωτο, καθίσαμε για λίγη ξεκούραση. Οι πιο νέοι και δυνατοί είχαν στα σακίδιά τους κάποια φαγώσιμα, που τα μοίρασαν σε όλη την παρέα.

Επόμενη στάση το καφενείο του Ιακωβάκη στο Βαλκάνο για αναψυκτικό.

Μετά από πορεία έξι ωρών φτάσαμε στην Παναγιά Πολυνερίου, όπου οι κάτοικοι μας υποδέχτηκαν με χειροκροτήματα.

Οι δύο Σύλλογοι Αποδήμων Πολυνεριτών πρόσφεραν σουβλάκια, λουκάνικα, σαλάτες και μπύρες ή κρασιά στους πεζοπόρους αλλά και σε όλους όσους βρίσκονταν στο καφενείο. Τους ευχαριστούμε γι’ αυτά και την όλη πρωτοβουλία τους.

Ήταν μια θαυμάσια και αξέχαστη εμπειρία. Σε όλη την πορεία ο ένας βοηθούσε τον άλλον, όταν αντιμετωπίζαμε δυσκολίες. Με χιούμορ, με αθώα πειράγματα, με εύθυμη διάθεση δημιουργούσαμε μια ευχάριστη κατάσταση και ξεχνούσαμε την όποια κούραση, γιατί οι περισσότεροι δεν είμαστε συνηθισμένοι σε πολύωρες πορείες. Κανένας όμως δε μετάνιωσε γι’ αυτή του τη συμμετοχή. Αντίθετα χαρήκαμε την καλή παρέα, απολαύσαμε τις ομορφιές της φύσης και συμμετείχαμε σε μια ευεργετική άσκηση. Οι φωτογραφικές μηχανές αποθανάτιζαν κάποιες στιγμές. Πιο συστηματικά η Δήμητρα, η γυναίκα της παρέας, αποθανάτισε το οδοιπορικό μας.

Θα ήταν «ευχής έργον», αν σε επόμενο οδοιπορικό συμμετείχαν περισσότεροι και όχι μόνο Πολυνερίτες αλλά και κάτοικοι των γειτονικών χωριών, μιας και το παλιό μονοπάτι ήταν κοινό.


Στο σημείο συνάντησης

ξεκινάμε σιγά - σιγά

Ο Λευτέρης με το Γιώργο ρίχνουν μια μεγάλη πέτρα στο ποτάμι για να πατήσουμε!!!

Το αυτοσχέδιο πέρασμα έτοιμο

 

 

όλα καταπράσινα!!!

βγήκε ο ήλιος

κάτι από.....ζούγκλα!!!

αλλά το χαμόγελο τεράστιο!!!

πρώτη στάση στη σκιά!!!

ούτε τα πεσμένα έλατα δεν μας σταματούσαν

 

περάσαμε στο ξέφωτο....

 

 

 

στο βάθος η Γκρόπα!!!

 

Η Δήμητρα στην κορυφή Λέουσα!!!

νεράκι κρύο!!!!

φωλιά με διαφορετικά αυγά...

 

καλά πάμε...καλά πάμε!!!

νερό από την παραγωγή στην κατανάλωση!!!

 

 

χαμοκέρασα για την πείνα!!!

 

 

παντού νερά!!!

 

Στο βάθος το Πολυνέρι.... κοντεύουμε!!!

στο Βαλκάνο...

Στη γέφυρα στο Βαλκάνο!!!

Στη Βρωμόβρυση !!!

Αγέρωχος ο Γιάννης παρά το πεντάωρο μέχρι στιγμής περπάτημα. Καλού κακού ο Στέλιος από δίπλα.

Στη βρύση της Παναγίας!!!

 

Με φόντο την Παναγία!!!

Να και ο φίλος μας!!!

Τώρα το λόγο έχουν τα πιάτα!!!

Στην πλατεία της Παναγιάς!!!

Οι πρόεδροι των συλλόγων Πολυνεριτών, Τρικάλων και Βόλου κ.κ. Τσιόγκας Β. και Μανταλιάς Γ,