Πολυνέρι Τρικάλων

Μηνύματα

yxybysoz - 17/04/2018 - 16:35

odżywka do paznokci

bylulo - 15/04/2018 - 12:04

site de apostas bet

ojixidi - 14/04/2018 - 23:29

creatina como tomar

evyzoqa - 14/04/2018 - 20:04

opublikowany tutaj

inonuxol - 14/04/2018 - 19:19

edzésterv fogyáshoz

The shoutbox is unavailable to non-members

Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 17 επισκέπτες και κανένα μέλος

Φόρμα Σύνδεσης

 

Σαν τον παλιό καλό καιρό!!! Ξύπνημα πριν τις 5 το πρωί, συγκέντρωση στην πλατεία της Παναγιάς και οι τελευταίες οδηγίες από τον πιο έμπειρο της ομάδας, τον Βασίλη Σκριμπώνη. Θα τολμούσαμε να κάνουμε άλλη μια πεζοπορία ανάμνησης, αυτή τη φορά ως

 

 

την Παναγία Σπηλιά. Όπως τότε που ήμασταν μικροί και δεν υπήρχε δρόμος για αυτοκίνητο. Αλληλοευχηθήκαμε  για καλό δρόμο και ξεκινήσαμε.  Μέχρι το δικό μας ποτάμι ήταν ακόμα  νύχτα. Χάραξε στα Κάτω Βρυσκά. Πολύ ζωντανή η παρέα με πειράγματα μεταξύ μας  για το ποιος δεν θα αντέξει μέχρι το Μοναστήρι ποιος γέρασε και δεν αντέχει. Ενδιάμεσα  η απανωτές απορίες του μικρού Αποστολάκη Μυλωνά και του Σωτήρη Πλαβού, (οι μικροί της παρέας) πόσο μακριά  είναι ακόμα, έχει άλλη ανηφόρα, θα ξαναπεράσουμε μέσα στο ποτάμι κλπ. Η πρώτη στάση στην παλαιοκάμαρα  για  φωτογραφίες και μια ανάσα ενόψει της  πρώτης ανηφόρας στο Καρακονήσι για να αποφύγουμε τα ορμητικά νερά του Αχελώου. Κανένα πρόβλημα στην ανηφόρα αλλά στην κορυφή ….. πούντο – πούντο το μονοπάτι; Έκλεισε ο τόπος από δέντρα, αφού ζώα και τσοπαναραίοι δεν υπάρχουν. Μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες να ανοίξουμε με τον εξοπλισμό μας μονοπάτι, ανακαλύψαμε ένα παλιό τοίχο που οδηγούσε σε ένα χωράφι δίπλα στον Αχελώο. Δεν ξέρουμε αν αυτό ήταν το κανονικό αλλά δεν πειράζει αφού μας έβγαλε στη σμίξη της Καλη-Κώμης. Εκεί μια στάση για ένα πρώτο απολογισμό….. όλα καλά και οι γυναίκες της παρέας Χριστίνα και Ιωάννα ποιο δυνατές από πριν. Όσο για τους μικρούς; Δεν χαμπάριζαν από κούραση. Βλέποντας  τον Αποστολάκη να τρέχει μπροστά, πώς να πεις εσύ κουράστηκα.  10 παρά τέταρτο συναντήσαμε το δρόμο που έρχεται από Ελληνικά προς Λιάσκοβο. Στη βρύση Ιτιά σταματήσαμε για νερό και αλλαγή παπουτσιών. Λόγω της ασφάλτου τη θέση των ορειβατικών πήραν τα σπορτέξ. Εκεί συναντήσαμε και το χωριανό μας Θόδωρο Θάνο ο οποίος (όπως και άλλοι κάτοικοι της Καλή-Κώμης) μας απέτρεψε να προσπαθήσουμε μέσω του παλιού μονοπατιού και ξεκινήσαμε δρόμο-δρόμο με αυτοκίνητο πρώτων βοηθειών και οδηγό τον Κώστα Χαμπέρη  σε ετοιμότητα!!! Ευτυχώς ήταν αχρείαστο. Δύσκολα τα πράγματα στην άσφαλτο όμως, λόγω του ότι ο ήλιος  την έκαιγε και κείνη με τη σειρά της ξέσπαγε σε μας. Τουλάχιστον η ανηφόρα ήταν πολύ λίγη και δεν είχαμε επιπλέον κούραση. Τα πειράγματα πάντως μεταξύ μας δεν σταμάτησαν και η διάθεσή μας ήταν καλή. Τηλεφωνικό κουράγιο από τον φίλο Μενέλαο Παπαδημητρίου που υπολόγιζε σε πόση ώρα θέλουμε ακόμη για το Λιάσκοβο και ο γράφων το μετέτρεπε σε αισιόδοξο μήνυμα και το μετέφερε στους άλλους ως …. μια τσιγάρα δρόμος!!! Επιτέλους Λιάσκοβο. Πολύ ήσυχα !!! σαν να πέρασαν οι Γερμανοί και κρύφτηκε ο κόσμος. Το μυστήριο λύθηκε από το παιδί που μας σερβίρισε στο «ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ». Είχαμε πανηγύρι χθες βράδυ και μας πήρε το πρωί. Όλοι κοιμούνται ακόμα. Παρεπιπτόντως  ο καφενές ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ, είναι ένα στολίδι για την περιοχή με πολύ καλή εξυπηρέτηση, καθαρό και με καλοσυνάτους ανθρώπους. ΑΑΑ!!!! Μην ξεχάσω και φοβερές ομελέτες. Η αγωνία του Μενέλαου εκφράζεται με ακόμα ένα τηλεφώνημα στην ιδιοκτήτρια του καφενέ, αν έφτασαν τα παιδιά από το Πολυνέρι. Ο σερβιτόρος   (που η μάνα του είναι από το Βαλκάνο) κουβάλησε πολύ νερό παγωμένο και μας έδωσε να βάλουμε και στα παγούρια μας για το δρόμο. Ευχαριστούμε φίλε… να είσαι καλά!!! Με τη βοήθεια κάποιου κατοίκου της περιοχής φτάσαμε  στο Λιασκοβίτικο ποτάμι από όπου θα ξεκινούσαμε ένα άλλο είδος πορείας. Σχεδόν μόνιμα μέσα στο νερό . Ούτε εκεί οι μικροί Αποστόλης και Σωτήρης έκαναν πίσω. Πάντα πρώτοι, χωρίς το παραμικρό παράπονο για κούραση. Μετά από 4 και πλέον ώρες στο ποτάμι φτάσαμε στη Λίμνη Στεφανιάδα και στο καλύτερο σημείο της περιοχής με φοβερή θέα (μέχρι και το χωριό μας φαίνεται από κει) στην ταβέρνα «ΛΥΚΟΣ». Η Ελένη, σερβιτόρος, μάγειρας, ψήστης, καφετζής , όλα σε ένα, μας περιποιήθηκε με το παραπάνω. Δοκιμάσαμε και το υπέροχο τσαλαφούτι από τα χέρια της Ελένης, ήπιαμε τον καφέ μας, χαζέψαμε στη θέα της Λίμνης και… τελευταία 2 χιλιόμετρα από τα 35 που διανύσαμε για το Μοναστήρι. Νωρίτερα έφτασε το αυτοκίνητο πρώτων βοηθειών με τον Κώστα Χαμπέρη, ο οποίος κανόνισε τα του ύπνου. Πήγαμε στα δωμάτιά μας χωρίς να προλάβουμε τον Εσπερινό και ξαπλώσαμε. Οι ποιο πολλοί ξύπνησαν πρωί-πρωί και απολάμβαναν της ησυχία του πρωινού, όταν το σήμαντρο διέκοψε την ηρεμία και μας καλούσε να εκκλησιαστούμε. Εν τω μεταξύ έφτασαν και οι οδηγοί με τα αυτοκίνητα που θα μας μετέφεραν πίσω στο χωριό. Μετά τη θεία Λειτουργία  μέσω Καρυάς ( με άθλιο δρόμο) φτάσαμε στην Αγορασιά, όπου μας περίμενε ο φίλος Μενέλαος Παπαδημητρίου για να μας ξεναγήσει στο Ανθηρό και ειδικά στο Εκκλησιαστικό Μουσείο, όπου φυλάσσονται παραγματικά ανεκτίμητα κειμήλια. Αν σας φέρει ο δρόμος στην περιοχή πρέπει οπωσδήποτε να τα δείτε!!! Μας συνόδευσε ο Μενέλαος μέχρι τα όρια του Ν. Τρικάλων και από κει σε μισή ώρα περίπου ήμασταν πάλι στο χωριό. Επόμενη πεζοπορία από χοιρόλακο στον Αη Λιά και επιστροφή από Γκορτσιά με στάση για κολατσιό στα Γούπατα (ίσως βρούμε το παλιό πηγάδι) στις 13 Αυγούστου 2012!!!! Σας περιμένουμε όλους.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[ Επιστροφή ]