Πολυνέρι Τρικάλων

Μηνύματα

ibepyz - 20/11/2017 - 12:51

huile de ricin cils

adezysi - 20/11/2017 - 02:12

link referencyjny

awifadat - 19/11/2017 - 21:40

o2.pl

efuhe - 18/11/2017 - 15:22

58 year old Motor Technician (Common ) Amado Breyfogle from Winona, has lots of hobbies that include vehicles, visit my site and tea tasting. Just had a family voyage to Catalan Romanesque Churches of the Vall de Boí.

ihyrap - 17/11/2017 - 17:37

podaljšanje penisa kako povečati penis

The shoutbox is unavailable to non-members

Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 17 επισκέπτες και κανένα μέλος

Φόρμα Σύνδεσης

Γράφει η Ρεβέκκα Κωστούλα

Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος φέτος 3 με 5 Ιουνίου οι Πολυνερίτες συναντήθηκαν και πάλι για το καθιερωμένο περπάτημά τους. Πολλές οι απουσίες κάποιων οριστικές και αμετάκλητες (αχ βρε Ντίνα έφυγες νωρίς) κάποιων άλλων περιστασιακές λόγω

υποχρεώσεων. Παρασκευή βράδυ στο καφενείο του Σωτήρη μετρούσαμε συμμετοχές και κανονίζαμε το πρωινό ραντεβού στις 7 για ξεκίνημα. Οι της τεχνολογίας έψαχναν στο ιντερνετ  τον καιρό αγωνιωδώς μιας και προβλέπονταν άστατος και έκαναν εκτιμήσεις περί βροχής ή όχι.

Ξημερώματα με αυτοκίνητα φτάσαμε στην αφετηρία στου Σίμ. Παρόντες 17. Άρχισε η κατάβαση μέσα σε οργιώδη βλάστηση βρεγμένη από την πρωινή δροσιά. 13 άντρες και 4 γυναίκες μόνο, που όμως μας πρόσεχαν ιδιαίτερα μην γλιστρήσουμε και πέσουμε. Στο ποτάμι η πρώτη δυσκολία, να το περάσουμε άβρεχοι. Όλα καλά! Και μετά ο ανήφορος μέσα στα έλατα, δύσβατος και γοητευτικός, κουραστικός και ενδιαφέρων! Φωτογραφίες, γέλια, στάσεις, πειράγματα, οικειότητα και ζεστασιά. Κουβέντες όμορφες, ζεστές αναμνήσεις να ξετυλίγονται και να ξεπηδούν αυθόρμητα, πισωγυρίσματα στα παιδικά – εφηβικά χρόνια, έτσι στα ξαφνικά από ασήμαντη αφορμή. «Χειμώνας , με χιόνια πολλά, έφηβος μόνος πέρασε από αυτό το μονοπάτι με μια πέρδικα ψητή για κολατσιό και τώρα το ξαναπερνάει» «Η μοδίστρα του χωριού και ο τρόπος της να ενημερώνει τις ενδιαφερόμενες όχι με sms ή viber ότι το φόρεμα ήταν έτοιμο για πρόβα ( άσπρη φλοκάτη απλωμένη) ή έτοιμο να το πάρουν (κόκκινη φλοκάτη)» και πολλές άλλες πιπεράτες αφηγήσεις που σε έκαναν να μην δίνεις σημασία στην ανηφόρα και  στην κούραση.

 Στο καλύτερο σημείο από πλευράς κούρασης μπροστά μας το ¨ Χάνι του Ρούσσα¨ όπου όπως και πέρυσι μας περίμενε με ανοιχτές αγκάλες ο Τάκης Ρούσσας (γιος του παλιού ιδιοκτήτη) με την Βαθυρεμιώτικη  παρέα του . Τσίπουρο, σουβλάκια, εδέσματα τοπικά και εξαιρετικά. Ανθρώπινη γέφυρα όπως είπε και ο Βάιος, ο φιλόσοφος της παρέας. Τι ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ήταν αυτή!!! Μέσα στα έλατα, στο πουθενά, στο καταπράσινο  ξέφωτο της βρύσης ΄΄Βούργαρη΄΄  μεταξύ ουρανού και γης, με τα βουνά της Κωστηλάτας πέρα μακριά να μας  χαιρετάνε  με ασπρισμένες ακόμα της κορυφές τους, μοιραστήκαμε τη χαρά αυτής της συνάντησης και αφού πρώτα μοιράσαμε κάποια αναμνηστικά στους φίλους μας ευχηθήκαμε να ήμαστε όλοι γεροί να ξαναβρεθούμε  και του χρόνου.

Μετά το υπέροχο αυτό διάλειμμα, συνεχίσαμε στο δυσκολότερο κομμάτι της διαδρομής, ανήφορος σε σπανό μέρος μέχρι το Ανάθεμα και μετά τη Λέουσα. Γλυκιά κούραση αφού η μέρα ήταν ιδανική για περπάτημα. Ούτε ήλιος καυτός, ούτε συννεφιά βαριά και καταθλιπτική, ούτε αέρας ψυχρός, αλλά μια δροσούλα  απολαυστική. Μια μέρα εξαιρετική μια πορεία ευεργετική. Αφού περάσαμε το Ανάθεμα επιτέλους άρχισε ο κατήφορος, αυτός που η Κατερίνα φοβόταν περισσότερο, ενώ η Αριστέα έβγαλε φτερά  λόγω καταγωγής. Κάπου κάπου σταματούσαμε να ¨βοσκήσουμε¨ χαμοκέρασα.

Μια σύντομη στάση στο Βαλκάνο να δροσιστούμε στο καφενείο του Ιακωβάκη και στη συνέχεια επιβίβαση στα αυτοκίνητα που μας περίμεναν με τελικό προορισμό την πλατεία της Παναγιάς. Ουφ τα καταφέραμε και φέτος!!! Κουραστήκαμε αλλά η διαδρομή, η παρέα, το οξυγόνο η αγκαλιά της φύσης, μας αποζημίωσαν πλουσιοπάροχα. Στην πλατεία της Παναγιάς με περίμενε στρωμένο τραπέζι με κατσικάκι ψητό, σαλάτες, φέτες, μπύρες κρασιά και τον πρόεδρο του Συλλόγου Πολυνεριτών Βόλου το Γιώργο Μανταλιά, να μας κερνάει όλα τα ποτά εκ μέρους του Συλλόγου. Φυσικά ούτε φέτος έλειψαν τα γλυκά le premier το γνωστό Ζαχαροπλαστείο της Λαμίας του χωριανού μας Νίκου Αναστασίου. Μετά το τσιμπούσι και την απονομή αναμνηστικών μεταλλίων ανταλλάξαμε ευχές περί υγείας και υποσχέσεις για συνάντηση στις Αυγουστιάτικες  εξορμήσεις μας,   στην υπέροχη φύση του χωριού μας και φυσικά στην επόμενη πεζοπορία Αναμνήσεων.

 Ήταν μια μοναδική εμπειρία που όποιος δεν την  ζήσει δεν μπορεί πραγματικά να νοιώσει την συντροφικότητα που αναπτύσσεται μεταξύ μας, την οικειότητα και την ζεστασιά.

Καλή αντάμωση και πάλι  και καλό καλοκαίρι σε όλους μας.-