Πολυνέρι Τρικάλων

Μηνύματα

yxybysoz - 17/04/2018 - 16:35

odżywka do paznokci

bylulo - 15/04/2018 - 12:04

site de apostas bet

ojixidi - 14/04/2018 - 23:29

creatina como tomar

evyzoqa - 14/04/2018 - 20:04

opublikowany tutaj

inonuxol - 14/04/2018 - 19:19

edzésterv fogyáshoz

The shoutbox is unavailable to non-members

Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 9 επισκέπτες και κανένα μέλος

Φόρμα Σύνδεσης

×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 11992
JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 11982
JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 11975
JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 11973
JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 11972

 12 Ιούλη του 2020 Γράφει η Ρεβέκκα Κωστούλα

Τι χρονιά και η φετινή!!!

Αν μας έλεγαν τα Χριστούγεννα αυτά που θα ζούσαμε από το Μάρτιο και μετά θα θεωρούσαμε ότι παραλογίζονται, ότι έχουν τρελαθεί.

Κι όμως, τα αποδεχτήκαμε όλα. Τα βιώσαμε άλλοι δυσκολότερα και άλλοι λιγότερο επώδυνα. Κλειστήκαμε μέσα, απομονωθήκαμε, περιορίσαμε όλες τις εξόδους μας μαζί με τις συνήθειές μας, αντέξαμε ωστόσο και σταθήκαμε ξανά στα πόδια μας, πήραμε τις ζωές μας πίσω – όπως έλεγε και ο Χαρδαλιάς – και ξαναβρήκαμε- με κάποιους περιορισμούς βέβαια - τους ρυθμούς της ζωής μας και πάλι.

 

Μέχρι και το Μάιο κανείς δε σκέφτονταν συναντήσεις, μαζώξεις, πανηγύρια και ξεφαντώματα.

Δειλά - δειλά όμως η ζωή ξανάβρισκε τους ρυθμούς της, ξυπνούσε η ανάγκη της επαφής με τους συνανθρώπους, φούντωνε η λαχτάρα των παλιών συναθροίσεων. Έτσι και οι Πολυνερίτες άρχιζαν να προγραμματίζουν την καθιερωμένη εδώ και 12 χρόνια ετήσια συνάντησή τους για ορεινό περπάτημα, για την πεζοπορία των αναμνήσεων, στην αρχή αμφιβάλλοντας για τη διοργάνωσή της και τη συμμετοχή φίλων και συγχωριανών τους, αποδήμων κυρίως.

Ορίστηκε αυτή όχι του Αγίου Πνεύματος – όπως συνηθίζονταν παλιότερα – αλλά στις 12 του Ιούλη, στην καρδιά του καλοκαιριού, ημέρα Κυριακή.

Ανέλπιστα συγκεντρώθηκαν αρκετοί, 26 άτομα, κυρίως νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια αλλά και μεγαλύτεροι άντρες και λιγοστές γυναίκες. Απουσίες σημαντικές, λόγω προβλημάτων υγείας, γάμων, βαφτίσεων και ανειλημμένων υποχρεώσεων κάποιων, με σημαντικότερες βέβαια του μπάρμπα Λευτέρη Πλαβού, του Βασίλη Σκριμπώνη, του Δημήτρη και της Κατερίνας Χαμπέρη και άλλων αρκετών και ας με συγχωρέσουν για την παράλειψη των ονομάτων τους.

Η ομάδα ξεκίνησε στις 7.30’ από την Παναγιά, στις 8.20’ από του Σιμ. Η διαδρομή για να κατεβούμε στο ποτάμι και μετά να ανηφορίσουμε μέσα στα έλατα εξαιρετική και ανεπανάληπτη όπως πάντα!

Πώς να το νιώσει αυτό ο άνθρωπος της μεγαλούπολης, πώς να περιγράψεις με λόγια αυτόν τον αγώνα να διακρίνεις το παλιό μονοπάτι των προγόνων – που τώρα έχει κλείσει αφού κανείς δεν το περπατάει πια. Οδηγοί μπροστά ο Γιώργος Βασιλείου και ο Βάιος Μανταλιάς με τσεκουράκι και ψαλίδα να ανιχνεύουν και να ανοίγουν πέρασμα. Ο παλιός έλατος, πεσμένος από χρόνια, έφραζε το μονοπάτι. Πώς να τον προσπεράσεις; Και παρακεί κι άλλος, πιο φρέσκος να δημιουργεί νέο εμπόδιο.

Τελευταίος, οπισθοφυλακή, ο Βασίλης Κωστούλας, να μας προσέχει όλους, όπως ο βοσκός το κοπάδι του.

Κάποτε φτάσαμε στο παλιό Χάνι του Ρούσσα. Τι συγκίνηση ήταν αυτή!! Εκεί, πιστοί στο ραντεβού τους μας περίμεναν η κόρη του και οι συγγενείς της Βαθυρεμιώτες. Όπως κάθε χρόνο και τι δεν είχαν κουβαλήσει για να μας περιποιηθούν!! Τσίπουρα, αναψυκτικά, ορεκτικά, ζεστά σουβλάκια, καρέκλες, τραπέζια με λευκά τραπεζομάντηλα, καραμελωτές στρωμένες στον ίσκιο των δένδρων. Πάνω σε όλους μας βέβαια βάραινε θλιβερή η απουσία του πρωτεργάτη αυτής της φιλοξενίας, του αείμνηστου Τάκη Ρούσσα, που πριν λίγους μήνες έφυγε από κοντά μας.

Διάχυτη η συγκίνηση! Οι πεζοπόροι για να τιμήσουν τη μνήμη του είχε στήσει εκεί, στο πουθενά, ανάμεσα στα βουνά και τον ουρανό ένα εικονοστάσι, μικρό και απλό, όπου ο ιερέας της περιοχής διάβασε τρισάγιο για την ανάπαυση της ψυχής του.

Η πορεία συνεχίστηκε με τη θερμοκρασία να ανεβαίνει, τον ήλιο να χτυπάει κατακούτελα και τα βουνά τριγύρω αγέρωχα να αγναντεύουν τους πεζοπόρους.

« Μάγεμα η φύση κι όνειρο σε ομορφιά και χάρι..».

Στις 13.45’ η ομάδα, μετά από δύσκολη πεζοπορία και αφού κάποια στιγμή έχασαν το δύσβατο μονοπάτι και ταλαιπωρήθηκαν ιδιαίτερα στο κατέβασμά τους, έφτασε πάνω από το Βαλκάνο. Ο Κώστας ο Χαμπέρης, η Κυριακούλα, ο Νίκος Αναστασίου, η Λένα Πολυγένη και ο Αποστόλης Πλαβός περίμεναν με τα αυτοκίνητα για να μας κατεβάσουν όλους στην πλατεία της Παναγιάς όπου οι κουρασμένοι πεζοπόροι κάθησαν να ξαποστάσουν και να συμφάγουν.

Άλλη μια πεζοπορία αναμνήσεων, η 12η, είχε ολοκληρωθεί με επιτυχία και χωρίς απρόοπτα. Η παράδοση –παρά τον COVID-19 - κρατήθηκε και φέτος, δόξα τω θεώ.

Θερμές ευχαριστίες για την πολύτιμη βοήθειά τους στους: κ. Κώστα Μαράβα Δήμαρχο Πύλης κ. Νίκο Αναστασίου (το κέρασμά του έγινε και αυτό θεσμός) καθώς και στο σύλλογο Πολυνεριτών Βόλου.

Για την ιστορία συμμετείχαν οι:

Ειρήνη Μπουκλά

Ηλίας Μανταλιάς

Παναγιώτης Κουρκούνης

Μαρία Γκαντζιού

Κωνσταντίνος Κουρκούνης

Βάιος Μανταλιάς

Πέτρος Μανταλιάς

Πλαβού Δήμητρα

Ρογκόβα Λένα

Πλαβός Αλέξανδρος

Χαμπέρη Νικολέττα

Λώλος Νίκος

Βασιλείου Γιώργος

Τραπάτσος Γιώργος

Κοντογιάννης Δημήτριος

Νίκος Παπαβασιλείου

Λάμπρου Δήμητρα

Γεωργάκος Γιώργος

Τσιμπλής Γιώργος

Κουτέλας Αντώνης

Κουτέλας Λάζαρος

Αναστασίου Δημήτρης

Ντελής Γιώργος

Κωστούλας Βασίλης

Κωστούλα Ρεβέκκα

Καλό καλοκαίρι σε όλους, με υγεία, χωρίς κορωνοιό και ραντεβού και πάλι του χρόνου.