Πολυνέρι Τρικάλων

Μηνύματα

yxybysoz - 17/04/2018 - 16:35

odżywka do paznokci

bylulo - 15/04/2018 - 12:04

site de apostas bet

ojixidi - 14/04/2018 - 23:29

creatina como tomar

evyzoqa - 14/04/2018 - 20:04

opublikowany tutaj

inonuxol - 14/04/2018 - 19:19

edzésterv fogyáshoz

The shoutbox is unavailable to non-members

Συνδεδεμένοι χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 14 επισκέπτες και κανένα μέλος

Φόρμα Σύνδεσης

Γράφει... μια νύφη που φέτος φοβήθηκε να περπατήσει

και για την αντιγραφή

Ρεβέκκα Κωστούλα 

‘’Πάμε κείθε….’’

Το μονοπάτι των προγόνων μας

Φέτος το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος ήταν πολύ αργά, μεσούντος του Ιουνίου. Και πώς να λείψεις από το καθιερωμένο περπάτημα των Πολυνεριτών, από το ετήσιο πισωγύρισμα στις παλιές και δύσκολες εκείνες εποχές που όμως σημάδεψαν ανεξίτηλα τα χρόνια της νιότης μας, πώς να αποφύγεις τον πειρασμό να

δοκιμάσεις πάλι τις αντοχές και τις δυνάμεις σου, πώς να αντισταθείς και πάλι στο κάλεσμα της άγριας φύσης;

Παλιότερα οι πρόγονοί μας ασχολούνταν κυρίως με την κτηνοτροφία και επειδή ο χειμώνας δεν τους επέτρεπε την παραμονή στο χωριό ξεχείμαζαν στον κάμπο της Θεσσαλίας ή προς το Ξηρόμερο της Αιτωλοακαρνανίας. Το ταξίδι τους αρχινούσε περίπου του Αη- Δημήτρη, κρατούσε εβδομάδες παλεύοντας με τα στοιχεία της φύσης και η επιστροφή γίνονταν του Αη- Γιωργιού. Συγκοινωνία ανύπαρκτη. Από το χωριό για οποιαδήποτε ψώνια έπρεπε να κατεβούν πεζοί στην Πύλη, ‘’κείθε’’, και με το μουλάρι για τα βαρύτερα ψώνια. Τα μονοπάτια που περπατούσαν εκείνοι λοιπόν διαλέξαμε να περπατήσουμε και μεις, για να θυμηθούμε τους προγόνους μας, την πάλη τους με την φύση, τον αγώνα για την επιβίωσή τους.

Να μαστε λοιπόν και πάλι στο αγαπημένο μας Πολυνέρι για το καθιερωμένο περπάτημα. Αθήνα, Βόλος, Ν. Αγχίαλος, Τρίκαλα, Πύλη, Πηνειάδα, όλοι εκεί, πίσω στις πατρογονικές μας εστίες, στις ρίζες μας, στα χρόνια της αθωότητάς μας.

Σάββατο βράδυ συνάντηση όλων στο καφενείο της Αντριάνας στην Παναγιά. Μαζί με τα καλωσορίσματα και τα αγκαλιάσματα και συζήτηση για την ώρα αναχώρησης το άλλο πρωί.

6.50 ραντεβού για ξεκίνημα από την πλατεία Παναγιάς, 8 από του Σιμ. Κανονισμένοι και οι οδηγοί για τη μεταφορά των ενδιαφερομένων. Ωστόσο υπήρχαν και άλλες επιλογές για…. όλα τα γούστα, τις αντοχές, τις ηλικίες, τις προτιμήσεις. Άλλοι για τη δύσκολη πεζοπορία, άλλοι για συμμετοχή στο ετήσιο πρωτάθλημα δηλωτής, που επίσης την Κυριακή οργανώνονταν στην πλατεία του Πολυνερίου, άλλοι για εκκλησιασμό (Κυριακή της Γονυκλισιάς ήταν άλλωστε) και μετά καφεδάκι στο καφενείο του Κόττη.

Φέτος οι πρωτάρηδες που συμμετείχαν και ακολούθησαν τους παλιούς ήταν 8,  όλοι τους νεαροί και νεαρές . Τι ωραίο να συμμετέχει και ‘’νέο αίμα’’ στη δράση αυτή! Τι ενθαρρυντικό, τι ελπιδοφόρο!

Η φύση στην καλύτερή της εποχή! Μετά από ένα δύσκολο χειμώνα και μια βροχερή άνοιξη είχε καλύψει τα πάντα με την οργιώδη της βλάστηση, ευωδίαζε ο τόπος όλος, τα πουλιά σε μεθούσαν με το τραγούδι τους. Τα μονοπάτια αδιάβατα πια, είχαν κλείσει το πέρασμά τους και αν δεν ήταν μπροστάρης ο μπάρμπα Λευτέρης ο Πλαβός με την κλαδευτήρα του δεν θα κατάφερνε να περάσει κανείς. Βάδισμα αργό, για να ανοίγεται πέρασμα μέσα από αιωνόβια έλατα, πυκνότατη βλάστηση, οάσεις με σπάνια και γιγάντια νούφαρα. Πορεία με γέλια, αστεία, ανέκδοτα, χωρατά, πειράγματα, πεσίματα και φωτογραφίες.

Στάση στο παλιό Χάνι του Ρούσσα όπου και πάλι περίμενε ο Τάκης Ρούσσας με τη  γνωστή παρέα από το Βαθύρεμα να μας ξεκουράσουν με τσιπουράκι, κρασί, εκλεκτούς μεζέδες και ζεστά σουβλάκια! Τι ευχάριστη συνάντηση εκεί στο καταπράσινο οροπέδιο, τι εγκάρδια φιλοξενία, τι περιποίηση από συμπατριώτες!

Μετά τη μικρή αυτή ανάσα δροσιάς άρχιζε η επώδυνη ανηφόρα κάτω από τον καυτό ήλιο στο ‘’σπανό’’ μέρος του βουνού προς το ‘’Ανάθεμα’’ και τη ‘’Λέουσα’’ και τη ‘’Σκαμάγκη’’ για ολιγόλεπτη στάση ανάσας. Ο κατήφορος ήταν πιο δύσκολος, η κούραση ήταν εντονότερη, ήθελε ‘’γερά φρένα’’, ευτυχώς που υπήρχαν εδώ και κει τα χαμοκέρασα για παρηγοριά.

Τέλος διαδρομής το Βαλκάνο, ώρα 13.30, λίγα λεπτά πριν ξεσπάσει η δυνατή μπόρα με τους κεραυνούς. Οι οδηγοί, πιστοί στο καθήκον τους, περίμεναν για να τους μεταφέρουν πίσω στην Παναγιά, όπου ακολούθησε ομαδικό φαγοπότι με αρνί και κατσίκι στη σούβλα.

Δόξα τω θεώ, όλα καλά και φέτος, αναβίωσε πάλι το περπάτημα της διαδρομής των προγόνων, φούντωσαν οι αναμνήσεις, ξεχείλισαν τα συναισθήματα νοσταλγίας και συγκίνησης.

Ο σύλλογος Πολυνεριτών Βόλου συμπαραστάτης και χορηγός φυσικά, ο Νίκος Αναστασίου από Λαμία μας γλύκανε όλους – όπως πάντα – με το κέρασμά του. Καλή αντάμωση του χρόνου πάλι.